Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/21529 K.2016/2257

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü katılan ile sanıkların cinsel ilişkiye girmeleri, sanığın üzerine atılı yağma suçunu kabul etmemesi, yağma suçunun işlendiğini gösterir derecede katılanın soyut iddiasından başka kesin ve somut delilin bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suçun hukuki niteliğinin değiştiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddelerinden cezalandırılmasına kaar verilen sanığa ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı TCK'nin 226/1. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık ile katılanın olay günü cinsel ilişkiye girme konusunda anlaşmaları, sanığın savunmasında katılanın cinsel taleplerini karşılamadığı için katılanın parasını geri istediğini bu sebeple tartıştıklarını ve devamında katılanın sopa ile kendisine saldırdığını beyan etmesi karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-...-... sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,