KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/30295 E., 2015/31950 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 2015/301872- Kanun Yararına Bozma
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık M.. V..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a (iki kez), 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası (2 kez) ile cezalandırılmasına dair Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2014/828 esas, 2015/302 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 24.08.2015 tarih ve 2015/17126 – 55095 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.09.2015 tarih ve 2015/301872 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Mahkemenin gerekçeli kararında sanığın mağdurlara yönelik kasten yaralama eylemini silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında sanığın eşe karşı yaralama suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 86/3-a maddesi uyarınca cezalandırılması nedeniyle hükmün karıştırılmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden.
Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2014/828 esas, 2015/302 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın mağdurlar Ertuğrul ve Hakan'ı yaralama eyleminden ayrı ayrı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylemi silahla gerçekleştirdiği anlaşıldığından 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/30295, K. 2015/31950, 11 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama