KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/380 E., 2016/6340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231 /11. maddesi gereğince geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerekirken adli para cezasına çevrilmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki maddesindeki tercih edilen seçenek hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi ve önceki hükümde bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Açıklanan hükümde sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile 1/4 oranında indirim yapılması sonucu ''4 ay 15 gün'' hapis cezası yerine ''4 ay 20 gün'' hapis cezasına, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması sonucu ''3 ay 22 gün ''hapis cezası yerine ''3 ay 27 gün'' hapis cezasına, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sonucu ''2.240 TL'' adli para cezası yerine hatalı olarak ''2.340 TL'' adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 5237 sayılı TCK'nin 29 ve 62. maddeleri uyarınca indirim yapılmasına ve TCK'nin 50/1-a maddesi ile uygulanma yapılmasına dair hüküm fıkralarının ; 'Sanığın cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılarak ''4 ay 15 gün hapis ''cezası ile cezaladırılmasına,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/380, K. 2016/6340, 10 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama