Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/19321 K.2018/13116

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’in temyiz dışı sanık ...’ün telefon numarasını müşteki ...’ya verdiği, akabinde müştekinin ... i telefonla aramasından sonra buluştukları parkta sanık ...’in müştekiyi orta - 2 derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte yaraladığı olayda, sanık ...’in sanık ... ’ın kasten yaralama eylemine iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli olacak şekilde kanuni ve somut herhangi bir delil bulunmadığından, üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesine gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, müştekinin .... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12/08/2013 tarihli adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,