Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/3024 K.2018/17237

o yer Cumhuriyet savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... vekilinin suça sürüklenen çocuk ... .... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ...’nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında suça sürüklenen çocuk ... .... ’dan şikayetçi olmadığı, bu nedenle davaya katılma ve kararı temyiz yetkisi bulunmadığından, mağdur ... vekilinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki ...’nın kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ...’den şikayetçi olup, katılmak istediğini beyan ettiği halde katılma konusunda bir karar verilmediği, bu itibarla katılma talebinde bulunan ve süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösteren müşteki ... vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma taleplerinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suça sürüklenen çocuklar hakkında seçimlik cezalardan tercihen hapis cezaları verilip ertelenmiş ise de, suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan hapis cezaları ile mahkumiyet hükümleri bulunmayan ve fiili işledikleri tarihte on sekiz yaşını doldurmadığı

-1-

anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince, TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası ve suça sürüklenen çocuk ... için kamuya yararlı işte çalıştırılmaya gönüllü olmadığından bu tedbir dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, suça sürüklenen çocukların cezalarında TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmaması suretiyle suça sürüklenen çocuklara fazla ceza tayini,

-2-