Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9175 K.2019/6994

o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d. maddesi uyarınca bir kat arttırımı sırasında hesap hatası yapılarak sanığın “2 yıl 12 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “3 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimse için verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngördüğü, bu oranlar arasındaki indirimin fiilin işleniş biçimine, sanığın hal ve davranışlarına, katılanın söylediği kabul edilen sözlerin ve eyleminin haksızlık içeriğinin niteliğine, adalet duygularına ve tüm dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesi gerektiği nazara alınmadan, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması yerine (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarih ve 2009/5-173 Esas- 2009/209 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere mahkemenin doğru uygulama yapması halinde söz konusu hükmün temyize tabi olacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, sanığa isnat edilen TCK'nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı ve yapılan yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de ;

b) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, adli sicil kaydında yer alan Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine ait 08.06.2010 tarih, 2010/67 Esas ve 2010/210 Karar sayılı ve 12.12.2012 kesinleşme tarihli ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmeyerek, TCK'nin 151/1. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezasına karar verilmesi gereken sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesine aykırı olarak adli para cezası uygulanmasına karar verilmesi,