Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2018/9683 K.2019/4768

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararda eylemin silahtan sayılan cam bardak ile gerçekleştirildiği kabul edilerek hükümle gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

2) Tarafların olayın çıkış nedeninin ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları, tarafsız tanık beyanının bulunmadığı ve sanığın da kavga sırasında yaralandığı anlaşılmakla, kavgayı başlatan ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği de dikkate alınarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,