Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/13041 K.2019/18370

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 05.03.2015 tarih, 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı hükmün (G) bendinde sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı sanık ... müdafiinin itirazı hakkında kurulan 20.04.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

05.03.2015 tarih, 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı hükmün (G) bendinde sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı, sadece 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna gidilebileceği, mahkemece sanık ... müdafiinin itirazı hakkında karar verilip, itirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın itirazen incelenmek üzere itiraz merciine gönderilmesi yerine, itirazın "temyiz istemi" olarak kabulü ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi hukuki değerden yoksun olduğundan, Mahkemenin 20.04.2015 tarih, 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararın (G) bendi ile ilgili kısmının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) 05.03.2015 tarih, 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı hükmün (B), (C), (D), (E), (F), (H), (I), (J), (K), (L) bentlerinde kurulan hükümlere karşı sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyizi hakkında kurulan 20.04.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddi ile redde ilişkin 20.04.2015 tarih ve 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

3) 04.05.2015 tarih, 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddi ile redde ilişkin 04.05.2015 tarih ve 2014/262 Esas, 2015/132 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve basit tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,