Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/19227 K.2020/639

Kasten yaralama ve kasten basit yaralama suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2019 tarihli ve 2018/28 Esas, 2019/267 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 29.11.2019 tarihli ve 2019/13793 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2019 tarihli ve 2019/120742 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 30.04.2018 tarihli duruşmada "Suçsuzum beraatimi isterim.

Mahkeme aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ederim." şeklindeki beyanı, aynı celsede müştekiler ... ve ...'ın maddi bir zararlarının bulunmadığını beyan etmeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 5. fıkrasının "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü karşısında, adlî sicil kaydında herhangi bir sabıkası bulunmayan ve sabit görülen diğer suçu bakımından hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan sanık hakkında bu suçlar yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.