Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/14430 K.2020/19402

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince “Kasten yaralama”, TCK'nin 125/1-4. maddesi gereğince "hakaret", TCK'nin 106/1-1.cümlesi gereğince “tehdit" suçlarından kamu davası açıldığı, hakaret ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz edilmeden kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince “Kasten yaralama” suçu ile “ tehdit” suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı temyize konu “Kasten yaralama" suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de;

sanığın üzerine atılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilip temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi,

uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması,