KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/16344 E., 2020/14218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1)Sanığın, katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2016 tarih ve 2014/1823 Esas - 2016/801 Karar sayılı kararı
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
2)İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın, katılanlar ... ve ...'i kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.06.2017 tarih ve 2017/415 Esas - 2017/1343 Karar sayılı kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.06.2017 tarih ve 2017/415 Esas - 2017/1343 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin sanık ... hakkında katılan ...'e karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 62. maddeleri gereğince verdiği "11 ay 20 gün" ve katılan ...'e karşı TCK’nin 86/1, 62. maddeleri gereğince verdiği "10 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın, katılan ...'e karşı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri gereğince "1 yıl 3 ay" ve katılan ...'e karşı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 29, 62. maddeleri gereğince "11 ay 7 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.06.2017 tarih ve 2017/415 Esas - 2017/1343 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/16344, K. 2020/14218, 21 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama