Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/16372 K.2020/12953

2) Katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarih ve 2017/1848 Esas, 2017/2590 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarih ve 2017/1848 Esas, 2017/2590 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili sanıklar müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince bu hükümlerle ilgili herhangi bir karar verilmemiş ise de, zaman aşımı süresi içerisinde Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığa 5271sayılı CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/03/2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarih ve 2017/1848 Esas, 2017/2590 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,