Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/23270 K.2020/17627

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan, verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın beş yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihinde kesinleşen, 26.05.2015 tarih, 2014/61 Esas, 2015/284 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan iki yıl süre ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihinde kesinleşen, 02.11.2017 gün ve 2017/114 Esas, 2017/177 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 165/1. maddesi gereğince hükmolunan beş ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarih, 2019/3683 Esas, 2020/904 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak yerine “İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2015 tarihinde kesinleşen, 26.05.2015 tarih, 2014/61 Esas,

2015/284 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan iki yıl süre ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması,” şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,