Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3984 K.2020/5223

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a maddelerinde düzenlenen üstsoya karşı basit kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

2)Suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 29.03.2016 tarihli duruşmada 18 yaşını doldurduğu gözardı edilerek, duruşmanın 5271 sayılı CMK'nin 182. ve 185. maddelerine aykırı şekilde açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı oturumda açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında bir tane üstsoya karşı basit kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açıldığı ve mahkeme tarafından da tek bir üstsoya karşı basit kasten yaralama suçundan beraat kararı verildiği halde hüküm fıkrasında ''ayrı ayrı beraatine'' denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,