Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/451 K.2020/3092

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1)Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı en az yirmi en fazla yüz Türk lirası karşılığı belirleneceği, sanığın bozma öncesi 10.04.2015 tarihli 1. celsede, inşaat işçisi ve aylık 1.500,00 TL. geliri olduğunu, bozma sonrasında da 01/03/2019 tarihli celsede doğalgaz işi ile uğraştığını aylık 2.000,00 TL. geliri olduğunu belirttiği, kolluk tarafından düzenlenen sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanağınında bulunmamasına göre,

TCK'nin 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen miktarın ve taksit sayısının, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun tespitinden sonra hakkaniyete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında fazla ceza tayini,

2)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,