Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6140 K.2020/7873

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan mahkumiyetinden daha ağır cezayı içerir mahkumiyeti olmasına göre, sanık hakkında 5275 sayılı CGİK'nin 108/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince,

hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "...Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/18 Esas ve 2011/83 karar sayılı ilamında mevcut 2 Yıl 6 Ay Hapis cezası..." şeklindeki ibare çıkartılarak,