Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/16372 K.2023/3196

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2017/59 Esas, 2018/284 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli ve 2018/1802 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanığın dönem itibariyle yapıyı cemaat olarak bildiğine ve yardım kastı ile Bank ...'ya para yatırmadığına, sanığa ek savunma hakkı verilmediğine, temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın zaman gazetesinde bir dönem dağıtıcı olarak görev yaptığı, yapılan kendisine ait örgütsel kitapları bulunduğu, Karacabey Eğitim Gönüllüri derneğine üye olduğu, ByLock iletişim sistemini kullanmadığı, tanık Muhittin Ç.'nin beyanlarına göre sohbetlere katıldığı sanığın eyleminin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik,

devamlılık ve yoğunluluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı ancak yukarıda açıklanın deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 22/01/2014 tarihinde tarihinde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda Bank ...’da 10.700 TL tutarında ve 06/02/2014 tarihinde 7410 TL tutarında katılım hesabı açması da dikkate alındığında konusu suç oluşturmayan ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda amaca hizmet eden faaliyetinin yardım suçunu oluşturduğu kanatine varıldığından sanığın 5237 sayılı TCK 314/2.maddesi gereği cezalandırılmasına,

sanığa verilen ceza 6352 sayılı yasanın 85. maddesi ile değişik TCK'nun 220/7 maddesinin ikinci cümlesi uyarınca, yardımın niteliği dikkate alınarak verilen cezanın taktiren 2/3 oranında indirilmesine, müsnet suçun 3713 sayılı kanunun 3. maddesinde sayılan mutlak terör suçu olması nedeniyle sanığa verilen cezanın aynı kanunun 5/1 maddesi gereğince ½ oranında artırılmasına, duruşmadaki olumlu tutum ve davranışları lehine takdiri indirim sebebi kabul olunarak cezasını TCK’nun 62/1 maddesi uyarınca verilen cezadan indirim yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hüküm oluşturulurken temel ceza 5 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra TCK 22/07 maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 8 ay hapis cezası bulunması, akabinde 3713 sayılı yasa 5/1 maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapıldığında 1 yıl 18 ay hapis cezası bulunması ve TCK'nın 62. Maddesi uygulandığında da 1 yıl 13 ay olarak netice cezanın belirlenmesi gerekirken;

mahkemesince yanılgılı değerlendirme ve uygulama sonucunda netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenip fazla ceza tayini yapıldığı ancak CMK'nın 280/1-a ve 303/1-f maddeleri gereğince bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği sonucuna varılmakla; hüküm fıkrasındaki sanık hakkındaki sonuç cezaya ilişkin 4. Benddeki "2 Yıl 1 Ay Hapis Cezasıyla Cezalandırılmasına"ibarelerinin hüküm fıksasından çıkartılarak yerine "1 Yıl 13 Ay Hapis Cezasıyla Cezalandırılmasına" ibarelerinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle düzeltilen hükme karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanun'unun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu saptanamayan ancak dosya içerisinde bulunan örgütle iltisaklı Bank ... kayıt dökümlerinin incelenmesinde; sanığın savunmasının aksine örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Bank Asyada hesap açtığı ve para yatırdığı anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması hukuka uygun olduğu görülmekle tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak olunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli ve 2018/1802 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,