Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/17095 K.2023/3454

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2018 tarihli ve 2017/116 Esas, 2018/438 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 inci, 53 üncü, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi gereğince sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2018/1612 Esas, 2019/100 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; 1.Kararın gerekçeli olmadığına, 2.Delillerin kanuna aykırı olarak elde edildiğine, 3.Delillerin mahkeme huzurunda tartışılmadığına, 4.Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, 5.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 6. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock programını kullandığı, eski tarihlerden beri örgüt ile irtibatlı olup sohbet adı altında düzenlenen toplantılara ve geziye katıldığı anlaşılmakla sanığın aksi yöndeki savunmasına suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak inandırıcı bulunmadığından itibar edilmemiş, sanığın silahlı terör örgütü FETÖ/PDY ile hiyerarşik bağ kurduğu, FETÖ/PDY'ye bilerek isteyerek üye olduğu, bu suretle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkememizce sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında terör örgütüne üye olma suçundan Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.05.2018 tarih, 2017/116 Esas ve 2018/438 sayılı Kararının istinaf edilmesi üzerine, dosyanın incelemesini yapan dairece, CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca, Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin dosya içerisine sonradan giren belgelerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunarak sanık ve müdafine savunma yapma imkanı tanınması gerektiğine ilişkin kararları doğrultusunda gereği yapılarak sanığın hukuki durumunun sonucuna göre değerlendirilmesi için davanın yeniden görülmesine ve duruşma açılmasına karar verilmiş;

dosya içerisine geldiği anlaşılan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile veri inceleme raporları okunarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, en son Bitlis Emniyet Müdürlüğü'nde emniyet mensubu olarak görev yapan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/68532 soruşturma numaralı dosyasında ifadesi alınan gizli tanık Garson'un sunduğu ...

SD üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen veri inceleme raporuna göre örgütün mahrem emniyet yapılanması içerisinde “A5” olarak kodlanan, 69460 İD numaralı ByLock kullanıcısı olup örgütsel iletişim amacıyla kullanan, tanık beyanlarına göre örgüt bünyesindeki emniyet mensuplarının katıldıkları örgütsel sohbet toplantıları ile örgütsel gezilerde yer aldığı, bölge adliye mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2018/1612 Esas, 2019/100 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,