Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/10310 K.2024/4271

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2018/411 Esas, 2020/7 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2020/686 Esas, 2020/894 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; 1. Sanığın paylaşımların kendisine ait olmadığını beyan etmesine rağmen mahkumiyet kararı verildiğine, 2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, 4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi tarafından 21.02.2019 tarihinde sanığa ait sosyal medya hesabından yapılan ancak iddianame konusu yapılmayan paylaşımların suç oluşturup oluşturmadığı, suç oluşturuyor ise birleştirme talepli olarak iddianame düzenlenmesi için Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, suç duyurusuna ilişkin olarak Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2019 tarih ve 2019/11856 soruşturma sayılı dosyasından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sonrasında aynı olay ile ilgili olarak İlk Derece Mahkemesi tarafından 14.10.2019 tarihinde yeniden suç duyurusunda bulunulduğu,

bu defa suç duyurusuna binaen Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2019 tarihli ve 2019/61683 soruşturma sayılı birleştirme talepli iddianamesinin düzenlendiği, söz konusu iddianame ile açılan kamu davasının incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilmek suretiyle yargılamaya davam edilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşıldığı olayda Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2019 tarih ve 2019/11856 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırıp kaldırılmadığına ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığı,

5271 sayılı CMK’nın 172 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılması mümkün olmadığından, konu ile ilgili olarak sulh ceza hâkimliğince bir karar verilip verilmediğinin araştırılmak suretiyle kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Yapılan ihbara binaen sanığa ait olduğu belirtilen sosyal medya paylaşımlarının tespiti ile ilgili kolluk tarafından araştırma raporu düzenlendiği anlaşılan olayda, sanığın sosyal medya hesaplarının incelenmesine ilişkin olarak 5271 sayılı Kanunun 134 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen herhangi bir karar bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2020/686 Esas, 2020/894 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,