Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/11659 K.2024/5774

¸

T. C.

YARGITAY

3. CEZADAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİL Â M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2019/1020 E., 2020/499 K.

SUÇ

Terör örgütü propagandası yapmak

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2018/75 Esas, 2019/148 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2019/1020 Esas, 2020/499 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; 1.Paylaşımların haberi olmadan yapılmış olabileceğine, 2.Atılı suçu kabul etmediğine, 3.Kararın haksız olduğuna, 4.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafında istinaf nedenleri yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan UYAP sorgulamasına göre sanık hakkında, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/126 Esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapmak ve tehdit suçlarından yargılamanın devam ettiğinin tespit edilmesi karşısında mükerrer yargılama ve cezalandırılmanın önlenmesi dosyaların birleştirilerek tüm delillerin bir arada değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2019/1020 Esas, 2020/499 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.