Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/16058 K.2025/872

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince duruşma açılıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açılmaksızın evrak üzerinde 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uygulanmak suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, anılan uygulamanın sanık lehine olması ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının bu hususta aleyhe temyiz hakkının bulunmaması hususları gözetilerek, işbu hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı,

silahlı terör örgütüne üye olduğu kabul edilen, dosya içerisinde bulunan 21.02.2018 tarihli arama, yakalama ve el koyma tutanağından anlaşılacağı üzere adli arama işlemi başladığı sırada aramadan haberdar olarak arama mahalline geldiği ve bu sırada yakalandığı anlaşılan sanığın, kaçıp hakkındaki soruşturma ve yakalama işleminden kurtulabilme imkanı varken evine geldiği söz konusu olayda gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi verdiği gerekçe gösterilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1. Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilecek şekilde düzeltilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yerine 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) gösterilmesi, 2. Sanığın soruşturma aşamasında ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldığı nazara alındığında, suç tarihinin temadinin kesileceği iddianame tarihi olan "27/04/2018" tarihi yerine karar başlıklarında “21/02/2018” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeple hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmüne eklenen fıkrada yer alan "CMK 223/4-b maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "CMK'nın 223/4-a maddesi" ibaresinin eklenmesi,