Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/1746 K.2023/2483

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2019/64 Esas, 2019/2807 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.02.2019 tarihli ve 2019/1057 Esas ve 2020/176 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.01.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; delil durumuna göre sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında CMK'nın 223 üncü maddesinin (a) veya (b) bendi hükmünün değerlendirilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık ...’in GARSON isimli gizli şahidin sunmuş olduğu verilerde örgüt üyesi olarak nitelendirildiği, bu nedenle sanığın örgüt üyesi olduğu iddia edilmiş ise de; gizli şahit GARSON tarafından sunulan harici bellek içerisindeki bilgilerin ne şekilde ve kim tarafından oluşturulduğunun kesin kanaat oluşturacak şekilde belirlenemediği, sunulan harici bellek içerisinde sanık ile ilgili kişisel bilgiler dışında yer alan ve sanığın örgütle irtibatını gösteren bilgilerin doğruluğunu destekleyen başkaca bir delile de dosya kapsamında tesadüf edilemediği,

örgüte müzahir herhangi bir dernek ya da sendika üyesi olmayan ve ByLock iletişim sistemini kullanmayan sanık ...’in örgütsel haberleşme sistemini kullanan bazı kimselerle telefon irtibatının beşeri münasebet ya da iş ilişkisinden kaynaklanmasının savunması da nazara alındığından ihtimal dahilinde olduğu, yine sanığın bu şahısların ByLock kullanıcısı olduğunu bildiğine dair dosyada delil mevcut olmadığı,

örgüte müzahir bankadaki hesabını örgüt liderinin talimatından evvel 17.08.2012 tarihinde açılması ve hesapta para hareketinin bulunmaması gözetildiğinde sanığın bu davranışının da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği, hal böyle olunca sanığın terör örgütü üyeliğini çağrıştırır süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren fiil ve davranışlarının tespit edilemediği, bu nedenle sanığın örgüt üyesi olmadığı yönündeki savunması da değerlendirildiğinde savunmasının aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğuna yönelik cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

her hukuk devletinde kabul edilen ve masumiyet karinesi ile sıkı bir ilişkisi bulunan şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre yapılan ceza muhakemesinin sonunda fiilin sanık tarafından işlendiğinin yüzde yüz açıklığa ulaşmadığı, bu durumda mahkumiyet kararının verilemeyeceği Anayasa'nın 38/4, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 11, İnsan Hakları ve Avrupa Sözleşmesinin 6/2, Medeni ve Siyasi haklar sözleşmesinin 14/2 maddelerinde açıkça belirtilmiş olup, atılı suçun işlendiği yönünde iddianın şüpheli kaldığı,

şüpheden sanık yararlanır evrensel hukuk kuralı gereğince sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kanun yolu aşamasında dosya içerisine gelen H.B. isimli şahsın sanık aleyhine beyanlar içeren ifadesinin CMK'nın 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup, gerekirse ayrıntılı olarak anlatımlarına başvurularak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmesi gerekmesi,

2.Sanığın örgütsel faaliyetleri ve konumunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında başkaca bir beyan yahut delil bulunup bulunmadığının araştırılması, elde edilecek tüm bu delillerin 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunması, gerekirse beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.02.2020 tarihli ve 2019/1057 Esas ve 2020/176 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,