Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/1788 K.2023/1710

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2019 tarihli ve 2019/127 Esas, 2019/410 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/1463 Esas ve 2019/1721 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.12.2021 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; 2011 ve 2016 yılları arasında örgüt üyelerinin kaldığı ışık evi isimli evlerde kalan ve sohbetlere katılan sanığın eylemlerinin örgüt üyeliği için yeterli olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesinde 2011-2016 yılları arasında öğrenim gören sanık ... hakkında her ne kadar Tokat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından örgüte ait evlerde kaldığından ve sohbetlere katıldığından bahisle Silahlı Terör Örgütüne Üye olmak suçundan TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ile ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, 7/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmış ise de; sanık bildiği hususları anlatacağını beyan ederek "2011-2012 yılında sohbetlere katılıyordum, ben hazırlık okuyordum o zaman 5 yıl kaldım Tokat'ta.

2012-2013 yılında daha seyrek sohbetlere gittim. Geldiğimde Yavuz Selim sitesindeki bir evde kaldım. Ben birinci sınıfta iken malikane isimli kaldık. Ailemin bütçesi yurtta kalmaya uygun değildi hem de güveniyorduk o dönemde, ihanet olaylarından haberimiz yoktu. Aylık kira 200-250 TL veriyorduk. Biz zaten kira ve faturalarımızı kendimiz ödedik. Evin ablası Hatice Ç. idi, BTM olarak ... İ. diye biri vardı. Herhangi bir ihanetle alakalı birşeylerini bilmiyorduk.

Paramızı kendimiz veriyorduk, faturalarımızı kendimiz yatırıyorduk. Son dönemde hükümetle tartışmalarını muhalefet olduğu için tartıştığını düşünüyorduk. Ben sadece öğrenci iken evde kaldım." şeklinde beyanda bulunmuş olup, tanıklar G. Ö., H. Ş., H. Ç. ve S. S.

E. sanıkla aynı doğrultuda sanığın 2011-2016 yılları arasında örgüt evinde kalıp, evde yapılan sohbetlere katıldığını beyan ettiklerinin görüldüğü, sanığın ve tanıkların bahsettiği sohbetlerde örgütle alakalı önemli bir kararın alındığı veya örgütle alakalı önemli bir faaliyetten bahsedildiği hususunda bir iddia, bilgi belge olmayıp, sanığın bulunduğu ortamlarda ByLock yükleme, Bank Asyada hesap açtırıp talimatla para yatırma gibi talimatların verilmiş olduğuna dair bir iddianın ve tanık beyanının da bulunmadığı, çünkü sanık hakkında yapılan araştırmalarda örgüte ait kriptolu haberleşme programlarından herhangi birini kullanmadığı,

kod adı kullanmadığı, örgüte müzahir otellerde ve kurumlarda kaydının olmadığı, örgüte yardım maksadıyla himmet vermediği, şüpheli bir yurt dışı hareketinin olmadığı, evinde ele geçen yasak bir yayının bulunmadığı, Bank Asyada hesabının bulunmadığı, sendika ve dernek kaydının bulunmadığının hususları neticesinde sanığın katılmış olduğu sohbetlerin kalmış olduğu evde barınmasını devam ettirebilmesi için zorunlu olduğunun tanık beyanları ve sanığın samimi beyanlarından anlaşıldığı,

bunun yanında sanığın yaşı, eğitim durumu, yetişmiş olduğu yerin sosyolojik, ailesinin maddi durumu, toplumsal durumu ve düşünce yapısı ile 15 Temmuz sürecinden önceki KYK yurtlarının genel kontenjan durumu ve bazı yurtlardaki farklı bloklarda erkek-kız birlikte kalma durumu ile sanığın büyüdüğü çevrenin örfi yapısı da göz önüne alındığında sanığın zorunluluk gereği örgüte ait evde kaldığı hususuna ilişkin savunmasının ve tanıkların beyanlarının hayatın olağan akışına ve yaşadığı çevrenin gelenek, görenek ve örfüne uygun olduğu, sanığın da bu sebepten dolayı kalmış olduğu evde yapılan sohbetlere ve etkinliklere zorunluluk gereği katıldığı,

örgütte herhangi bir görev almadığı ve 15 Temmuz darbe girişiminin hemen ardından da kalmış olduğu evden ayrıldığının anlaşılmış olup sanığın barınma amacıyla kaldığı evde yapılan sohbetlere örgütsel tavır sergileyerek katıldığı hususunda mahkememizde her türlü şüpheden uzak, net ve kesin bir kanı hasıl olmayıp suçu işlediği sabit olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/1463 Esas, 2019/1721 sayılı Kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,