Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2777 K.2024/917

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, bu nedenle tebliğnamede yer alan temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmediği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/257 Esas, 2018/267 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birici fıkrası, 53 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasına hükmedilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.10.2019 tarihli ve 2018/2714 Esas, 2019/1045 sayılı kararıyla duruşma açılmaksızın sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.12.2021 tarihli ve temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1. Paylaşımların yaşça küçük olduğu ve cahiliye dönemine ait olduğuna,

2. Kararın bozulması gerektiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında hapis cezasına hükmedilerek, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın sanığın suç unsuru teşkil eden tek paylaşımının 11.06.2015 tarihli paylaşım olduğu, bu durumda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı belirtilerek hükmün 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmının tamamının hükümden çıkarılması ile hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı kısımda yer alan netice ceza olarak belirlenen "1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "1 yıl 3

ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, yine hükmün 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca denetim süresinin belirlenmesine ilişkin kısmında yer alan "bir yıl altı ay yirmi iki ..." ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "bir yıl üç ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan yargılaması yapılan ve mahkumiyetine karar verilen

sanık hakkında duruşma tutanağına "savunmasını müdafisi ile yapacağını bildirmekle" şeklinde kayıt düşülmesine rağmen yargılama aşamasında sanığın kendisinin seçtiği müdafi bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.10.2019 tarihli ve 2018/2714 Esas, 2019/1045 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,