Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/29552 K.2022/9236

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

a)Kararın esasını oluşturan hüküm fıkrasında, tayin olunan temel cezadan TCK’nın 220/7. maddesi gereğince indirim uygulanırken, “cezanın kanunda yardımın niteliğine göre 1/3 oranında indirilir denilmesi dolayısıyla” denilerek Kanun hükmüne yanlış anlam yüklenip, hükümle gerekçe arasında da çelişki oluşturulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Temel ceza belirlenirken TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmemesi,

c)Sanıklara örgüte yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun ve maddesinin aynı Kanunun 5/2. maddesi olarak gösterilmesi,

d)Sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. maddesinin örgüt mensubu olmayan sanıklar bakımından tatbik imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,