Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/34161 K.2023/705

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2018 tarihli ve 2018/104 Esas, 2018/187 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesi ikinci fıkrası ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/2053 Esas, 2018/2682 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/2874 Esas, 2019/4197 sayılı ilamı ile ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2019/301 Esas, 2022/149 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesi ikinci fıkrası ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.08.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafi temyiz dilekçesinde özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesinin esas alınmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, ByLock delilinin hukuka aykırı olduğu, bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği, bilirkişiden itirazları doğrultusunda ek rapor alınmadığı ve sair temyiz sebepleri ile sanık lehine bozma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine kurulan hükümde, bozma ilamı doğrultusunda .....1597 nolu hatta ilişkin ByLock içerik çözümlenmesi çalışmalarının devam ettiği, henüz ilgili hat yönünden bir içerik bulunmadığının bildirildiği, alınan bilirkişi raporuna göre; .....1597 GSM hattından 11 farklı güne ait CGNAT kayıtlarından 4 farklı güne ait kayıtların ByLock serverlarına uzun ve sürekli bağlantılar olduğu tespit edildiği,

CGNAT kayıtlarındaki özel IP adreslere ait HTS kayıtlarındaki GPRS verilerindeki .....1597 GSM hattına ait özel IP adreslerinin CGNAT verilerindeki IP ' ler ile eşleştiği, CGNAT kayıtlarındaki baz istasyonu sinyal bilgileri ile HTS (arama, aranma, sms, gprs) kayıtlarındaki baz sinyal bilgilerinin eşleştiği esas alınarak sanığın FETÖ/PDY terör örgütünün kendi içinde haberleşme aracı olan ByLock programını kullandığı, sanığın silahlı terör örgütü ile organik bağ içerisine girdiği,

terör örgütünün hiyerarşisi içerisinde yer aldığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği gerekçelerine dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında.

"ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilerek.

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun yeniden istenmesi,

5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi gereğince duruşmada okunarak tartışıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereği de yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR