Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/36111 K.2023/1668

Sanık hakkında bozma üzerine ilk derece mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/94 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/4097 Esas, 2021/11473 Karar sayılı ilamı ile özetle;

"24.03.2012 tarihinde Bitlis kırsalında güvenlik güçleri ile girdikleri çatışmada öldürülen 15 PKK/KCK silahlı terör örgütü mensubunun ölüm yıldönümleri olan 25.03.2015 tarihinde HDP Bitlis İl Teşkilatı tarafından organize edilen ve terör örgütünün propagandasına dönüşen yasa dışı yürüyüşe katılarak üzerinde etkisiz hale getirilen 15 terör örgütü mensubunun resimlerinin bulunduğu,

alt kısmında “Şehit Namırın” (Şehitler Ölmez) yazısı bulunan pankartı taşıyan sanığın, yürüyüşün sebebi ve gerçekleşme şekli ile taşınan pankartın içeriği itibarıyla doğrudan şiddeti övme ve teşvik etme kapsamında kalan ve korunan değerler açısından açık ve yakın tehlike oluşturan eyleminin müsnet silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı gözetilmeden mahkumiyeti yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi" gerekçesiyle mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu, 29.03.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/132 sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.09.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde özetle; sanığın olay günü terör örgütü üyesi ve destekçisi olduğunu belli edecek şekilde 25.03.2015 tarihinde yapılan yürüyüşte 2012 yılında Bitlis Sehi Ormanları Bölgesinde öldürülen 15 PKK/KCK terör örgütü mensubunun fotoğraflarının ve alt kısmında 'şehitler ölmez" yazısının yer aldığı pankartı taşıyarak yürüyüşe katıldığı, bu şekilde üzerine atılı 3713 sayılı Kanun'un 7/2-b-1 maddesinde düzenlenen terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediği, sanığın 3713 sayılı Kanun'un 7/2 nci maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu belirtilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar Yargıtay 3. Ceza Dairesince 20.12.2021 tarih ve 2021/4097 Esas, 2021/11473 Karar sayılı bozma ilamında sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gerekçesiyle dosya bozularak mahkemeye iade edilmiş ise de, sanığın katıldığı yürüyüşe ait görüntü incelendiğinde söz konusu pankartı taşıyan şahısların önde yer alan bayan şahıslar olduğu, sanığın pankartı taşıyıp taşımadığının dosya

kapsamından kesin ve net bir şekilde anlaşılamadığı, sanığın üzerine atılı suçun oluşabilmesi için pankartı taşıdığının ve slogan attığının her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delillerle ortaya konulması gerektiği, tüm dosya kapsamından sanığın pankartı taşıyan şahıslardan biri olup olmadığı hususunda şüphenin hasıl olduğu,"şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı belirtilerek sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/94 sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine.

"24.03.2012 tarihinde Bitlis kırsalında güvenlik güçleri ile girdikleri çatışmada öldürülen 15 PKK/KCK silahlı terör örgütü mensubunun ölüm yıldönümleri olan 25.03.2015 tarihinde HDP Bitlis İl Teşkilatı tarafından organize edilen ve terör örgütünün propagandasına dönüşen kanun dışı yürüyüşe katılarak üzerinde etkisiz hale getirilen 15 terör örgütü mensubunun resimlerinin bulunduğu,

alt kısmında “Şehit Namırın” (Şehitler Ölmez) yazısı bulunan pankartı taşıyan sanığın, yürüyüşün sebebi ve gerçekleşme şekli ile taşınan pankartın içeriği itibarıyla doğrudan şiddeti övme ve teşvik etme kapsamında kalan ve korunan değerler açısından açık ve yakın tehlike oluşturan eyleminin müsnet silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı gözetilmeden mahkumiyeti yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ilişkin Dairenin 20.12.2021 tarihli ve 2021/4097 Esas,

2021/11473 sayılı ilamına 29.03.2022 tarihli celsede uyulduğu halde, Ceza Genel Kurulunun (Ceza Genel Kurulu 19.12.2006 tarih, 8-310 Esas 8-305 Karar) ve Dairenin istikrarlı uygulamalarına göre, "uyma kararı"nın ara kararı niteliğinde olmayıp, davanın esasını çözümleyen kararlardan olduğu, bozmaya uyulmakla yerel mahkemenin bozma kararında gösterilen esaslara göre işlem yapıp karar verme zorunluluğunun doğduğu, sonradan bu kararın bir kısmından veya tümünden, açıkça ya da zımnen dönülerek,

ilk hükmün aynen ve yeniden kurulmasının, uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/132 Karar sayılı hükmünün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321/1 maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, farklı gerekçe ile oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,