Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/6930 K.2023/3603

maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli 2019/53 Esas ve 2019/221 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli 2019/1863 Esas ve 2020/166 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın kullanımındaki telefon hattı üzerinden örgüt üyeleri tarafından iletişimde gizliliği sağlamak amacıyla kulanılan ByLock isimli program kullanıcısı olduğunun tespit edildiği, CGNAT kayıtlarına göre sanığın toplamda 1212 defa ByLock İP numaraları ile bağlantı kurduğu, bu haliyle mevcut deliller kapsamında sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekir iken aleyhe istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usul ve esasa aykırılık teşkil ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan cezalandırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık ifadeleri, tanık beyanları, ByLock tespit tutanağı, sanığın nüfus ve adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; sanık ...'nün dosyada bulunan 22.11.2017 tarihli kolluk raporuna göre; 0542 (...) (..) (..) numaralı GSM hattı üzerinden 35272805322592 ve 35751306223126 IMEİ numaralı cihazlar ile 02.09.2014 tarihinden itibaren ByLock programını yükleyerek kullandığının tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarına göre de 0542 (...) (..) (..) numaralı GSM hattının sanığın kullanımında olduğunun sabit olduğu, sanığın alınan savunmasında 0542 (...) (..) (..) numaralı GSM hattı üzerinden ByLock programını kullandığına ilişkin iddiayı reddettiği görülmüştür.

0542(...) (..) (..) GSM numaralı hatta ilişkin ByLock içeriklerinin tespit edilemediğinin bildirildiği, bu kapsamda Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.07.2017 ... ve...sayılı Kararında ByLock uygulamasının 46.166.160.137 IP adresine sahip sunucu üzerinde hizmet sunduğu sunucu yöneticisi uygulamayı kullananların tespitini zorlaştırmak amacıyla 8 adet ilave IP adresi kiraladığının belirtildiği,

bu hususta 0542(...) (..) (..) numaralı hatta ilişkin dosya arasında bulunan ByLock HTS BAZ kayıtlarına göre sanığın 0542 (...) (..) (..) nolu GSM hattı üzerinden 02.09.2014 tarihinden 23.02.2015 tarihine kadar ... ve ...numaralı IP adreslerine bağlanarak ByLock serverine giriş yaptığı, kişinin USER ID ve şifrelerinin belirlenememesi ve fakat CGNAT kayıtlarıyla ByLock sunucusuna bağlantı yaptığının tespit edilmesi halinde, kişinin gerçek ByLock kullanıcısı olduğu ancak henüz USER ID ve şifresinin tespit edilemediği anlaşılabileceği gibi ByLock sunucularına tuzak yöntemlerle (Morbeyin vb.) yönlendirilmiş olabileceği sonucuna da ulaşılabilir.

Bu nedenle ancak operatör kayıtları ve USER ID eşleştirmesi doğru yapılabilen kişilerin gerçek ByLock kullanıcısı olduklarının kabulü gerekeceğinden, kişinin örgütsel gizliliği sağlamak ve haberleşmek amacıyla ByLock sistemine girdiğinin ve bu sistemi kullandığının, USER ID,

şifre ve grup elemanlarını içerir ByLock tespit değerlendirme tutanağı ve CGNAT kayıtlarını içeren belgeler ile kesin olarak kanıtlanması zorunlu olması ve 0542 (...) (..) (..) numaralı GSM hattına ait ByLock içeriklerinin tespit edilemediğinin bildirilmesi karşısında 0542(...) (..) (..) numaralı GSM hattına ilişkin ByLock kullanma eylemi sanık aleyhine delil olarak kabul edilmemiştir.

Sanığın örgüt hiyerarşisi dahilinde suç içeren bir eyleme karıştığına dair dosya muhteviyatında başkaca bir delilin bulunmadığı dikkate alındığında sanık hakkındaki suçlamaların onun FETÖ/PDY örgütüne hiyerarşik yapıya dahil olarak katıldığını gösterecek mahiyette olmadığı; ve dahi çeşitlilik, yoğunluk ve süreklilik unsurlarını taşımadığı kanaatine varılarak sanığın cezalandırılabilmesi için kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında deliller takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve ... sayılı Kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.