Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/13443 K.2024/1696

Sanık hakkında; ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/1250 sayılı kararı kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurularak, müsadere hükümlerininde uygulandığı anlaşılmakla, kararın bu haliyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu görülmüş, tebliğnamede temyiz isteminin reddi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2020 tarihli ve 2020/131 Esas, 2020/498 sayılı kararı ile sanık hakkında suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 182 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/1250 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 282 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı yasanın 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.05.2023 tarihli ve ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1.Sanığın isnat edilen suçu işlemediğine, 2.Mal varlığında artış olmasının atılı suçu işlediği anlamına gelmediğine, 3.Sanık aleyhine dosya kapsamında kesin ve şüpheden uzak bir delil olmadığına, 4.Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, 5.Sanık hakkında beraat kararı ile malvarlığı üzerindeki tedbirlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğine, 6.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında.

Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunun oluşabilmesi için failin, alt sınırı altı ay veya daha fazla hapis cezasını gerektiren bir suçtan kaynaklanan malvarlığı değerini, yurt dışına çıkarması veya gayrimeşru kaynağını gizlemek veya meşru bir yolla elde edildiği konusunda kanaat uyandırmak maksadıyla çeşitli işlemlere tabi tutması ve bu doğrultuda öngörülen bu seçimlik hareketlerin gerçekleştiği anda ilgili malvarlığı değerinin suçtan elde edildiğini bilerek bu kastla hareket etmesinin gerektiği,

oysa somut dosya kapsamından her ne kadar sanığın öncül suç olan hırsızlıktan elde ettiği gelir veya malvarlığı değerlerini aklama işlemlerine tabi tuttuğu kabul edilmiş ise de, bu yönde hangi tür işlemlere tabii tutulduğu şüpheye yol açmayacak şekilde belirtilmeden, bu konuda herhangi bir tespit ve değerlendirmede bulunulmadan sadece soyut bir kabulle Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunun işlediğinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Somut olayda, hırsızlık suçundan elde edilen 60,000 TL'nin TCK'nın 54-55 inci maddeleri gereğince müsaderesinin sanığın hırsızlık suçundan yargılamasının yapıldığı mahkemede değerlendirilmesinin gerektiği, bu yönde bir müsadere kararı verilmemişse her zaman bu konuya ilişkin bir karar verilebileceği gözetilmeden uygulama imkanı olmayan araçlar ve arsa payı üzerinden müsadere kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/1250 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi