Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/21657 K.2025/17837

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

Dosyada mevcut ByLock tespit ve değerlendirme tutanaklarının incelemesinde; sadece sanığın eşinin ekli olduğu, IP log sayısının ... olduğu, kendisi tarafından gönderilen ve alınan mesaj ya da mail bulunmaması ile hükümden sonra gelen; sanığın eşine ait veri inceleme raporunda emniyet mensubu olmayan sanıkla ilgili A4 kodlaması dışında bir bilgi bulunmaması karşısında;

mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki, sanık hakkında eksik araştırma neticesinde beraat hükmü kurulduğuna yönelik bozma talep edilen görüşe iştirak edilmemiş ve ayrıca hükümden sonra gelen sanığın eşine ait veri inceleme raporunun duruşmada okunmaması da açıklanan nedenle sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin beraat kararının gerekçesine yönelen, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ise sanığın cezalandırılmasına yönelen beraat kararı aleyhine olan temyiz talepleri yerinde görülmeyerek reddine, ancak.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 14/4 üncü maddesinde yer alan “Beraat eden ve vekil veya müdafi ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.

Bu hüküm, sanığın 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında kendisine 5271 sayılı CMK gereğince müdafi görevlendirilen ve ilk derece mahkemesince beraatine karar verilen sanık yararına, Hazine aleyhine sanık müdafiine ödenen zorunlu müdafilik ücreti mahsup edilmek suretiyle maktu vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 303/1-h maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık kendisini 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafi ile temsil ettirdiğinden,

karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini zorunlu müdafi ile temsil ettiren sanık yararına ödenmesi gereken 29.800,00 TL'den, zorunlu olarak görevlendirilen müdafiiye "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafi ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2023 yılı Tarifesi" uyarınca ödenen 4.451,00 TL'nin mahsubu ile 25.349,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazine'den alınarak sanığa verilmesine” ibarelerin eklenmesi suretiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,