Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/9 K.2024/1890

Kanunu’nun 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle.

Verildiği tarih itibariyle kesin olan esastan red kararı hakkında sanığa başvurulacak kanun yolu, süresi, şekli gibi hususlarda bir ihtarda bulunulmasının söz konusu olmadığı, ancak 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı yasanın 29. maddesiyle CMK'nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra ve aynı yasaya eklenen Geçici 5. maddeye göre sanık tarafından hükmün süresi içinde temyiz edildiği,

temyiz imkanı verilmesi üzerine sanık müdafiinin verdiği dilekçede sanık yönünden bu imkandan yaralanmak istediğini beyan ettiği, ancak CMK'nın 294. maddesi gereğince bildirilmesi gereken temyiz sebeplerinin dilekçede yer almadığı,

bu nedenle sanığa CMK'nın 295.maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine, bu ihtar yapılmadan CMK'nın 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine dair 3.Ceza Dairesi'nin 31.10.2023 tarihli ve 2021/13735 Esas, 2023/8150 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve sanığa CMK'nın 295.maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine,

aksi takdirde temyiz isteminin reddedilebielceğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2018/235 Esas, 2018/257 sayılı Kararının kesin nitelikte olduğu, ancak 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince bahse konu hükme yönelik temyiz yolunun açılması üzerine; sanık müdafiinin 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen kanunî süre içerisinde 08.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu,

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesine göre, temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.

Aynı Kanun'un 295. maddesi uyarınca, temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.

7188 sayılı kanun ile anılan 5271 sayılı kanuna eklenen madde neticesinde bir çok suç ve karar yönünden temyiz kanun yolunun açıldığı, verildiği tarih itibariyle kesin nitelikte olan ve bu kapsamda temyiz kanun açılan tüm hükümler yönünden gerekçe değişikliği yapılamayacağı gibi ilgili mahkemelere anılan düzenleme nedeniyle kanun yolu, şekli, süresi gibi hususlarda ihtarda bulunulması şeklinde sorumluluk yüklenemeyeceği açıktır.

Sanık müdafisince süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi ve temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunmadığından usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair kararda isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR