Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2005/3636 K.2005/4165

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 688 ]

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 689 ]

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 794 ]

"İçtihat Metni"

Dava dilekçesinde 3.000.000.000 lira ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; kök muristen intikal eden taşınmazlardan birinin narenciye bahçesi, diğerlerinin ise tarla niteliğinde olup davalı tarafından ekilmek suretiyle kullanıldığı, bu yerlerden elde edilen gelirlerden diğer hissedarlara pay verilmediği ileri sürülerek 18.9.2000 tarihinden dava tarihine kadarki dönem için davacıların fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak 3.000.000.000 lira ecrimisille faizi ile birlikte hükmedilmesi talep ve dava edilmiş, davalı vekili de;

davalının bu taşınmazlardan sadece ikisini davacıların rızası ile kullandığını, diğerlerini hiç kullanmadığını, intifadan men koşulunun da gerçekleşmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiş; mahkemece, davalının davacıların kullanımını engellemediği ve davalının açıkça intifadan men edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisile konu edilen taşınmazlarda taraflar paydaştır.

Paydaşlar (kural olarak) intifadan men edilmedikçe birbirinden ecrimisil isteyemezler.

Ecrimisil istenilen taşınmazın (bağ-bahçe gibi) doğal ürün veren ya da kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması halinde intifadan men şartının aranmasına gerek yoktur.

Ancak, paydaş olunup da bizzat kullanılan yerlerden ecrimisil istenilebilmesi için ecrimisil istenen süreden önce davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin işgalde bulunan paydaşa bildirilmiş olması gereklidir.

Somut olayda; murisin ölümünden sonra davaya konu taşınmazların gerek bizzat, gerekse kiraya verilmek suretiyle davalı tarafından kullanılmasına davacılar tarafından ilk başta rıza gösterildiği, daha sonra ise taraflar arasında anlaşmazlık çıktığı hem davacı hem de davalı tanıkları tarafından ifade edilmiştir.

Ancak; davacı paydaşların 18.9.2002 tarihli ihtarname ile davaya konu taşınmazların gelirinden pay istedikleri, olmaz ise davalının bu taşınmazları kullanmamasını istedikleri anlaşılmış olmakla, ihtarnamenin tebliğ edildiği tarihte rızalarının sona erdiği ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği kabul edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.