Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/15486 K.2013/17525

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının eski eşiiiiiiii açısından (mükerrer talep edilen ve ödenen) ....750 TL ve ortak çocuğu ...... açısından (mükerrer talep edilen) ....800 TL nafaka borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun ....maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun üçüncü kısmı (vesayet) hariç olmak üzere ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler, Aile Mahkemesinde görülür.

2004 sayılı İİK.nun 72.maddesi uyarınca açılan menfi tespit davaları genel hükümlere tabi olup, anılan kanunda göreve ilişkin özel bir hüküm öngörülmemiştir.

Davada; borcun 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda düzenlenen yoksulluk ve iştirak nafakasından kaynaklandığı, dolayısıyla “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Borç, Aile Hukukundan (nafaka yükümlülüğünden) doğduğuna göre, açılan bu davanın 4787 sayılı yasanın ....maddesi gereğince, aile mahkemesinde bakılması gerekmektedir.

Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, o yerde ayrı bir Aile Mahkemesi varsa çekişmenin Aile Mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden, kanun hükmüne aykırı olarak genel mahkemece hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.