Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/19351 K.2013/17673

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde, 2022 sayılı Yasaya göre aylık almakta olan davalının 01.04.1986 tarihinden itibaren ......... kaydının bulunduğunun tespit edilmesi üzerine aylıkların kesildiğini, ancak davalı tarafa 01.06.2008- 31.08.2009 tarihleri arasında aylığa hak kazanmadığı halde yersiz ödeme yapıldığını belirterek, davalı tarafa yersiz ödenen ....022,... TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine ilişkin hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.....2011 tarih 2011/15081 E. -2011/20154 K. sayılı ilamı ile, ''davalının yetim aylığı alması dolayısıyla 2022 Sayılı Kanun gereği kendisine ödenmesi gereken miktarın fazlası bilirkişi marifetiyle hesap edilip iadesine karar verilmelidir.'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği ve bozma ilamına uyulması sonucunda mahkemece; davalının taahhütleri, kendisine de bağlanan maaşın niteliği, maaş bağlanırken herhangi bir yanlış beyan bulunmaması,

eğitimi ve yaşam koşulları nazara alındığında kanunları takip ve bildirimde bulunmasının olağan hayat koşullarında kendisinden beklenemeyecek düzeyde olması, maaş bağlayan kurumun ilgili birimlerinin de takip yapmayarak bu ödemeye sebep olmaları dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacı idare tarafından davalıya yapılan ödemenin sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda; davalının, muhtaç ve özürlü olması nedeniyle 01.09.1980 tarihinden itibaren yetim aylığı almakta iken, babasından dolayı 03.03.1986 tarihinden itibaren ...’dan da aylık aldığının tespit edilmesi üzerine, 2022 sayılı Kanun gereğince, ödenen yetim aylığının haksız olduğu gerekçesi ile iadesi istenilmektedir.

Her ne kadar davaya konu aylıktan yararlanacaklar, 2022 sayılı kanunun Ek .... maddesi ile belirlenmiş ise de, 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile, 2022 sayılı Kanuna eklenen geçici ....madde gereğince, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar bu Kanun kapsamında yersiz veya fazla ödenmiş aylıklar sebebiyle ilgililer adına çıkarılmış olan borç ve para cezaları ile bunlara ilişkin faizler terkin edilmiş sayılır ve haklarında herhangi bir adli, idari ve icrai takibat yapılmaz.'' hususu düzenlenmiştir.

2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna, geçici .... maddenin eklenmesini düzenleyen, 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 02.08.2013 tarihli ve 28726 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu kapsamda 02.08.2013 tarihinden önceki yersiz ödenen aylıkların geri alınmasının affa uğrayacağı açıktır.

Öyle ise mahkemece; yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek dava konusu edilen alacağın 6495 sayılı Kanun gereğince, 2022 sayılı Kanuna eklenen geçici ....madde kapsamında kalıp kalmadığı hususu araştırılıp gerekirse bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınarak, eğer bu kanun kapsamında alacağın affa uğradığı sabit ise bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.