Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/2096 K.2013/4125

Dava dilekçesinde 18.000 Euro karşılığı 38.880 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 38.345 TL'nin tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmiş ise de, duruşma için pul bulunmadığından ve HUMK.nun 438.maddesi gereğince koşulları oluşmadığından duruşma talebinin reddine karar verildi.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait .... Serbest Bölge’de bulunan işyerinin dava dışı ... Ltd.Şti.’ye 01.02.2008 tarihli kira sözleşmesi ile kiraya verildiğini, davalı belediyenin kiracı ... Ltd.Şti. aleyhine başlattığı icra takibi sonucunda haczedilen tekne ve tekne kalıbının ... Ltd.Şti.’nin yetkilisi ... yediemin olarak 19.09.2008’de bırakıldığını, yedieminin 06.01.2009 tarihinde yedieminlik görevinden istifa ettiğini, aynı tarihte kiracının davacıya ait taşınmazı tahliye edip mahcuz malları taşınmazda bıraktığını, davacının taşınmazı başkasına kiraya veremediğini belirterek 09.01.2009-17.07.2009 arası 18.000 Euro karşılığı 38.880 TL ecrimisilin davalı (alacaklı) belediyeden tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının taşınmazında bulunan malların hacizli olmasına rağmen davalının mülkiyetinde olmadığını, haczin daha sonra kaldırıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 38.345 TL ecrimisil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile dava dışı ...Ltd.Şti. arasında imzalanan 01.02.2008 tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi gereğince ... Ltd.Şti.’nin kiracı olarak bulunduğu süre içinde, davalı belediyeye olan borcundan dolayı, davalının başlattığı icra takibi sonucu kiracıya ait tekne, tekne kalıbı vs. malların 19.09.2008 tarihinde haczedilip, kiracının yetkilisi Serdar Aydemir’e yediemin olarak bırakıldıktan sonra kiracının taşınmazı 09.01.2009 tarihinde tahliye etmesine rağmen mahcuz malların davacıya ait kiralanan taşınmazda kaldığı ve davacının taşınmazından bu nedenle yararlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aylık 3.000 Euro'dan toplam 18.000 Euro karşılığı 38.345 TL ecrimisil getirebileceği açıklanmıştır.

Davalının, dava dışı ... Ltd.Şti. aleyhine başlatılan 2008/16858 E.sayılı icra takip dosyasına göre, haczedilen malların 15.04.2010 tarihinde ihale ile satıldığı ve işgalin sona erdiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlu (kiracı) aleyhine başlatılan icra takibi sonucunda haczedilen malların davacının taşınmazında bulunduğu dönemde davacının taşınmazını kullanamamasından davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İcra İflas Kanununun 88.maddesinin değişik son fıkrası (05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanununun 17.maddesi ile değişik İcra İflas Kanununun 88/6.maddesi) gereğince; “İcra dairesi, depo ve garajlarda ve yediemin olarak kendisine haczedilen malın bırakılmış olduğu üçüncü kişilerde saklanıp da hukuken artık muhafazasına gerek kalmayan malı, vereceği uygun süre içinde geri alınmasını ilgililere re’sen bildirir. Verilen süre içinde eşya geri alınmazsa, icra müdürü tetkik merciinin kararı ile taşınır mal satışlarına ilişkin hükümler uyarınca bunları satar. Elde edilen miktardan muhafaza ve satış giderleri ödenir. Artan miktar 9.madde hükmüne göre muhafaza olunur. Bu konuda ortaya çıkan ihtilaflar tetkik mercii tarafından basit yargılama usulüne göre çözülür.”

Kiralanan işyeri, kira akdinin feshedilmesi suretiyle davacıya 09.01.2009 tarihinde teslim edildiğine göre, işyerinde bırakılan eşyaların alınmasını veya satılmasını icra müdüründen isteme görevi, kiralanan işyerini teslim alan davacıya düşer.

Diğer taraftan, mahcuz mallara ilişkin her türlü tedbiri alma görevi de icra dairesine ait olup, icra dairesinin yasaya aykırı işlemlerine karşı “şikayet” yolu açıktır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye göre, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.