Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/9003 K.2013/12358

Taraflar arasında görülen su abonelik ücreti alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince istenilmiş, duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vek.Av. ... geldi. Davalı ve vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra İşin incelenerek karara bağlanması için 10.09.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... Rektörlüğüne ait 38 adet su abonelik sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen su borcu toplam 9.903.884 TL alacağın davalıdan (asıl alacağa 17.09.2003 tarihinden itibaren gecikme cezası ve ...'si ile birlikte) tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, tahakkuk edilen dönemlere ait borçları olmadığını, 1998 yılından önce tahakkuk edilen atıksu bedelinin zamanaşımına uğradığını, gecikme cezası ve ...'den sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile toplam 5.296,257 TL alacağın, asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasında değişik tarihlerde 38 adet su aboneliği sözleşmesi imzalanmış, hükme esas alınan son ek bilirkişi raporunda davacının 977.879 TL asıl, 2.190.000 TL gecikme zammı, 391.770 TL gecikme zammı ...'si, 1.471.701 TL yasal faiz ve 264.906 TL yasal faiz ...'si olarak 5.296.257 TL alacaklı olduğu belirtilmiştir.

Davada, abone sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen su bedeli talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı üniversitenin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun "... Diğer istisnalar" başlıklı 17.maddesinin 1.fıkrasında "Üniversitelerin" ...'den muaf olduğu açıklanmasına rağmen davalı aleyhine gecikme zammına ... uygulanması ve yine kanuna aykırı biçimde yasal faize ... uygulanması suretiyle fazla tahsile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davalı kurumun 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince her türlü harçtan muaf olmasına rağmen hükmün 5.fıkrasında "58.086,03 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılması bozmayı gerektirmiştir.

Bundan başka, kabule göre taraflara verilen Avukatlık vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davanın kabul ve red oranlarına göre yanlış hesaplanması da doğru değildir.