Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/13249 K.2015/1573

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/25 E-2006/81 K. sayılı ilamı ile 200,00 TL ye çıkarılan iştirak nafakasının değişen şartlar nedeniyle 600,00 TL ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir .

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüyle; 200 TL olan iştirak nafakasının 300 TL ye çıkarılmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2. maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Nafaka takdir edilirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacının 41 yaşında ilkokul mezunu ev hanımı olduğu babasının yardımıyla nafakayla geçimini temin ettiği, annesi, babası, 15 yaşında kızı ve babaannesiyle birlikte oturduğu, davalının Enerjisada çalıştığı 1800 Tl maaş aldığı, yeniden evlendiği, krediyle aldığı evde kira vermeksizin oturduğu yeni evliliğinden bir kızının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları birlikte değerlendirilerek TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olacak şekilde nafakanın arttırılmasına karar verilmesi gerekirken, düşük miktarda nafakada artışa hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.