Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2591 K.2014/5148

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı M.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; 22.500,00 TL'nin davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davalı N. A. hakkındaki davanın reddine; davalı Mustafa Aslantaş hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 12.500,00 TL'nin davalı M.A.'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı M.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, davalı tarafça karşılanan bir kısım yargılama masraflarının, toplam yargılama masrafları içine dahil edilerek; bu giderlerin de içinde bulunduğu toplam 2.593,82 TL yargılama giderinden kabul red oranı nazara alınarak 1.441,01 TL'nin davalı Mustafa'dan alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve hakimin takdir yetkisi kapsamında kalmadığından hükmün HUMK.438/VII, C.2 hükmü ile 6100 sayılı yasanın 370/2, ek 3/1 maddesi gereği düzeltilerek onanmasına karararı verilmesi gerekmiş; mahkeme kararının hüküm kısmının 4. fıkrasında yer alan "...2.593,82 TL yargılama giderinden red kabul oranı nazara alınarak 1.441,01 TL'sinin davalı M..

A..'dan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hüküm metninden çıkartılarak; "...2.593,82 TL yargılama giderinden davalı tarafça yapılan 954,20 TL masraf mahsup edildikten sonra kalan 1.639,62 TL'den red kabul oranı nazara alınarak 910,55 TL'sinin davalı M..

A..'dan alınarak davacıya verilmesine..." ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 832,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.