Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/2941 K.2014/6250

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, taraflar arasında 04/10/2005 tarihinde kurulan ve %50 oranında hisselerin bulunduğu ilk yardım yönetmeliği gereğince sağlık alanında hizmet veren adi ortaklığın sahibi olduklarını, yöneticinin davalı olduğunu, 2006 yılının Mart ayından sonra diğer ortağın neden olduğu problemler yüzünden işletmenin düzenli çalışamaz olduğunu, ayrıca işletmenin anahtarlarını değiştirerek davacının işyerine girmesini fiilen engellediğini ve davacıya ait eşyalara el koyduğunu öğrendiğini, o günden sonra davacının işletmenin hesapları ve işleyişi ile ilgili bilgi alamadığını, davacının işletme kurulurken toplam 8.300,00 TL sermaye koyduğunu,

işletme faal olduğu sürece toplam 50.350,00 TL gelir elde ettiğini bu para banka hesabında iken davalının yönetici konumunda olması nedeniyle tamamını çektiğini ve ortaklığa iade etmeyerek davacının kar payını ödemediğini, ayrıca dava dışı ...

Sağlık Hiz San ve Tic AŞ den 3.419,95 TL alacağı davalının tahsil ettiğini, anlatılan nedenlerle meydana gelen hak kaybının belirlenmesi için Mersin 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/256 D.İş sayılı dosyasında tespit yapılmasına karar verildiği halde şirket defterlerinin bilirkişiye verilmediğini, ortaklığın faaliyetinin durdurulduğunu, vergi borçlarının ödenmediğini bu nedenle işletmenin tasfiyesinin gerektiğini ayrıca davalıdan alacaklı olduklarını belirterek 4.150 TL iştirak payı, 25.175,00 TL kar payı olmak üzere toplam 29.325,00 TL nin davalıdan tahsili ile işletmenin tasfiyesine karar verilmesi talep ve dava etmiş,

daha sonra tasfiyeye ilişkin talebin atiye bırakıldığını açıklamıştır.

Davalı, ortak kurdukları şirketi işletmeye başladıklarını, daha sonra davacının ortaklık payına tekabül eden parayı talep ederek ortaklıktan ayrılmak istediğini, işletmenin faaliyeti için önemli olan eğitim mankenleri, projeksiyon cihazı, projeksiyon perdesi ve bir kısım malzemeleri alarak gittiğini, davacının işletmenin ortak giderlerine iştirak etmediğini ve zaruri malzemelerinde alınması üzerine işletmenin iş yapamaz hale geldiğini, şirketin çalışma süresi içinde 15.000 TL kar elde ettiğini, bu karı davacının çektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, idda, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.592,94 TL nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, adi ortaklığının mahkeme marifeti ile tasfiyesine ilişkin talep atiye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında adi ortaklık kurulduğuna ilişkin ihtilaf bulunmamaktadır. Dava konusu sözleşme, BK.'nun 520 (TBK 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen "Adi Ortaklık Sözleşmesi" niteliğindedir.

Mahkemece yargılama sırasında bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, ortaklığa ait taşınmazın ortaklık boşalttıktan sonra, mülk sahibinin eski hale getirebilmesi için 2.896 TL harcadığı, bu miktarın davalı tarafından mülk sahibine ödendiği, bu miktarın mahkemenin takdirinde olduğunu açıklanmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır.

Ayrıca davalı, bilirkişi raporuna itirazında, ortaklığa ait eşyalar için kiralanan yere ödenen kira bedellerinin hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini ve davacı tarafından Çevre Ltd.şirketine ödendiği belirtilen paranın, davalıdan mal kaçırmak için yapıldığını, ortaklığın anılan şinkete borcu olmadığını, bu şirketin defterlerinde ve adi ortaklığın muhasebe kayıtlarında bilirkişi incelemesi yaptırılarak araştırılmasını talep etmesine rağmen bu husus üzerinde yeterli araştırılma yapılmadan karar verilmiştir.