Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/6932 K.2014/16309

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde: davacı Bakanlığa bağlı Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi ile Semt Polikliniklerinde kullanılan elektrik tüketimine, davalı kurum tarafından enerji piyasası düzenleme kurulunun belirlediği tarifelere ilişkin “Diğer 1 Maddesi” gereğince elektrik faturası tanzim etmesi gerekirken ticarethanelere uygulanan tarife uygulanmak suretiyle fazladan 402.264,55-TL yersiz fatura bedeli tahsil ettiğinin belirlendiğini, davalı yanca 390.771,75 TL davacı alacağının karşılandığını, 11.492,80 TL'lik alacaklarının karşılanmadığını, davacı kurumun da davalıya 754,88 TL borcu olması nedeniyle, bakiye 10.732,93-TL'nin,

tenzilin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, ayrıca 390.771,75 TL fazla ödemenin yapıldığı tarih ile kwh tenzili şeklinde iade edildiği tarih ve tutarlar dikkate alınarak hesaplanacak yasal faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalı kurumun davacıya borcu olmadığını, hatta fazla iade yapıldığını, davalı kurumun temerrüde düşürülmeden faiz alacağının talep edilmesinin de yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 62.102,84-TL alacağın davalıdan tahsiline, bu alacağın 11.317,84-TL' lik kısmına 17/02/2010 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece üçlü bilirkişi heyetinden alınan 28.05.2013 tarihli raporda, ..-...-...-..7.. abone nolu sağlık kuruluşlarından tarife farkından kaynaklı olarak 402.089,66 TL fazla ücret tahakkuk ettirildiği, 390.771,75 TL davalı kurum tarafından mahsup işlemi yapıldığı,11.317,91 TL'nin tenzilde dikkate alınmadığı, fazladan ödeme yapılan miktarın ödeme ve mahsup tarihleri dikkate alınarak hesaplanan yasal faizinin 50.784,93 TL olduğu, toplam alacağın 62.102,84 TL olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı kurum tarafından davalıya yersiz olarak ödenen 390.771,75 TL fazla ödemenin, fazla ödemenin yapıldığı tarihler ile kwh tenzili şeklinde iade edildiği tarih ve tutarlar nazara alınarak hesaplanacak yasal faizi ile tenzilde dikkate alınmayan 10.732,93-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili talep edilmiştir.

BK.nun 61-66. maddeleri (TBK.nun 77-82. maddeleri) gereğince; sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre, haklı bir sebep olmaksızın, gerçekte olmayan bir borcun ifası amacıyla yapılan fazla ödemenin istirdadı talep edildiğinde, sebepsiz zenginleşme kurumunda faizin işletilmesi için iade borçlusunun mutlaka temerrüde düşürülmesi gerekir.

BK.nun 101/1.maddesi (TBK.nun 117/1.maddesi) hükmüne göre; “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer”.

Bu durumda, mahkemece; 390.771,75 TL fazla ödemenin, fazla ödemenin yapıldığı tarihler ile kwh tenzili şeklinde iade edildiği tarihler arasındaki hesaplanacak yasal faizin hüküm altına alınabilmesi için davalının bu faiz talebi yönünden temerrüde düşürüldüğü tarihin, saptanması gerekmektedir. Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadan davacı Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan fazla ödemelerin yapıldıkları tarih ile davalı kurum tarafından yapılan kwh tenzili arasındaki dönem için hesaplanan 50.784,93 TL faizin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir..

Bundan ayrı olarak davacı vekili bakiye borç tutarı olan 11.492,80 TL 'den, davacı kurumun davalı kuruma olan borcu 754,88 TL'yi mahsup ederek kalan 10.737,92 TL'yi talep ettiği halde mahkemece mahsuplaşan bu kısım nazara alınmadan, bakiye borç tutarı olarak hesaplanan 11.317,84 TL'nin davalıdan tahsiline ayrıca iadesine karar verilen bakiye borç tutarı içinde temerrüd tarihi araştırılmadan ödeme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir