Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/8133 K.2014/12709

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı-karşı davalı ve vekili gelmedi. Temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av. T. K.geldi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalı taraftan 3 adet villa satın aldığını ve bedelini de ödediğini, ancak tapu devrinin gerçekleşmediğini, ayrıca taşınmazda da bir takım ayıpların ortaya çıktığını beyan ederek, ödenen 270.000 Euro'nun ihtar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ise karşılık davası ile; sözleşmede kararlaştırılmış bulunan cezai şartın tahsili ile, taşınmazlara yönelik müdahalenin önlenmesine ve taşınmazlardaki değer kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulüne, karşılık davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu karar her iki tarafca da temyiz edilmiştir.

Davalı(karşı davacı) temyizi yönünden; davalı taraf, 29.9.2014 havale tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden feragat ettiklerini beyan etmeleri sebebi ile davalı(karşı davacı) tarafın temyiz talebinin feragat nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı(karşı davalı) temyizi yönündeni ise; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12.maddesi "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise, avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir." hükmünü ihtiva etmektedir.

Öyle ise, mahkemece; bu hususlar dikkate alınarak, dava konusu uyuşmazlığın değerinin para ile ölçülebileceği dikkate alınıp, davacı vekili lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan, 23.01.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanunun 29.maddesi ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 83.maddesine bir fıkra eklenerek, yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklının, bu alacağını aynen vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk Lirası ile ödenmesini isteyeceği kabul edilmiştir.

Nitekim 6098 sayılı TBK 99.maddesinde aynı ilkeler benimsenmiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınan 43.000 Euro'nun, BK.nun 83.madde (TBKnun 99.madde) hükmü gereğince, fiili ödeme tarihindeki T.C.Merkez Bankası'nın efektif satış kuru üzerinden TL karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yabancı para cinsinden talebin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.