Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/8644 K.2015/1299

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davalının Artvin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/331-336 sayılı dosyası ile açtığı davada evin giderleri ve çocukların ihtiyaçları için toplam aylık 650 TL'nin davacı tarafından ödenmesine karar verildiğini, davalının evi 2012 yılının Mart ayında terkettiği, çocukların davacının yanında kaldığı belirterek, bu nedenle davacıya fazla ödenen 8.450 TL'nin iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile (3.kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

İİK’nun 72.maddesi uyarınca açılan menfi tesbit (ve istirdat) davası genel hükümlere tabidir. İcra ve İflas Kanununda göreve ilişkin özel bir hüküm öngörülmemiştir.

Davada, borcun TMK’nun 185.vd. ve 199.maddelerinden kaynaklandığı ve dolayısı ile “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Borç, Aile Hukukundan doğduğuna göre; açılan bu davanın 4787 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince, Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemece; davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddi gerekirken, esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.