Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/15738 K.2017/1144

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde, 2005 yılında evlendiklerini, yine ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/270 esas 2013/53 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma davası sürerken ortak konuttan ayrılarak ailesinin evine yerleştiğini ve yanına sadece kıyafetlerini aldığını düğünde takılan ziynetlerini davalı eski eşiyle yaşadığı konutta bıraktığını, boşanma davasından sonra müşterek hanedeki eşyaların paylaşıldığını, ancak davalının evde bulunan bazı eşyaları ...' da bulunan evine götürdüğünü, taraflar arasında bu hususta tutanak düzenlendiğini, davalının götürdüğü eşyalar ile altınların bu yazılı belgede kayıt altına alındığını,

ziynet eşyalarının bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edilecek değer üzerinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 150,00 TL altın alacağı, bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edilecek değer üzerinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 200,00 TL eşya alacağının aynen iadesine olmadığı takdirde bedelinin ödenmesine karar verilmesini istemiş;

bilahare verdiği 30.04.2015 tarihli dilekçesi ile de mihir sözleşmesinde geçen ütü 300 TL, yatak odası takımı ve halıları 3.000 TL, 3 adet battaniye ve yorgan fiyatı 750 TL, 14 adet 25’er gram ağırlığındaki bilezik 35.000 TL, üçlü adana burma 10.050 TL, kolye küpe ve künye seti 4.500 TL, 7 adet çeyrek altından yaptırılmış olan kolye 2.500 TL olmak üzere... eşya alacağımız toplam 56.100 TL’nin tahsilini talep ettiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın düğünde takılan altınların sayısını ve değerini bilmemesinin imkânsız olduğunu bu nedenle davacının kısmi dava açamayacağını, taraflar evlendikten sonra bir süre köyde yaşadıklarını, köyde yaşadıkları süre içerisinde davacının sürekli altınlarını taktığını, daha sonra ...' a taşındığını, davacının ...' a taşınırken altınların güvenli bir yerde kalması için babasına teslim ettiğini, davalı tarafından altınların hiç alınmadığını, altınların davacının babası tarafından satıldığını ve parasının da davacının babasında kaldığını;

davacıya ait altınlar, davacının babasına teslim edildikten sonra bir daha taraflar bu altınları davacının babasından almadıklarını.

13.10.2011 tarihli tutanağı kabul etmediklerini, davalının yokluğunda hazırlandığını, davalının anne ve babasının da eşyaların teslim edildiğine dair tutanağı imzaladıklarını, tek taraflı tutanağın geçerliliğinin olmadığını; taraflar arasında hazırlanmış bir mihir sözleşmesi olmadığını, basit bir tutanak olduğunu, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)13.10.2011 tarihli tutanak başlıklı belgede; davalının eşine ait olan bazı eşyaları ...’ya götürdüğü ve eksik eşyaların neler olduğu şahitler ve ailelerce tutanak altına alınmıştır. Bu tutanak, davacının babası, davalının annesi, babası ve kardeşi tarafından imzalandığı ve dosya kapsamından tutanaktaki imzalara herhangi bir itirazın olmadığı görülmektedir. Ayrıca, davacı vekili, tarafların evlenmesi sırasında çekilen resim ve kamera kayıtlarını delil olarak göstermiştir.

Hal böyle olunca, 13.10.2011 tarihli tutanakta imzası olan kişiler tanık sıfatıyla dinlenmeli, ondan sonra dosya konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek dinlenen tanık beyanları ve varsa davacının ziynet eşyaları konusunda tutulan tutanaktaki 4. bentte yer alan takılar ve paralar sorulmalı; bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine ilişkin karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.