Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2015/8028 K.2015/15637

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/149 Esas, 2002/267 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, bu kararda müvekkili davacı ve müşterek çocuk lehine nafaka takdir edilmediğini ancak aradan geçen süre içerisinde davacı müvekkilinin, kendisi ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılayamayacak şekilde zaruret içinde bulunduğu belirterek, davacı için aylık 750 TL yoksulluk, müşterek çocuk için ise aylık 1000 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocuğun her türlü ihtiyaçlarını karşıladığını ancak talep edilen nafakayı ödeyecek ekonomik gücü bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının yoksulluk nafakası isteminin reddine, müşterek çocuk için ise aylık 750 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakanın devam eden yıllarda TÜFE-TEFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, nafaka alacaklısının istemi halinde, takdir olunan nafakanın gelecek yıllarda TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranında artışa karar verilmesi gerekirken, mahkemece, takdir edilen nafaka miktarının her yıl TÜFE-TEFE ortalaması oranında artırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.