Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2016/8407 K.2017/2494

Taraflar arasındaki menfi tespit-maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde (dahili) davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, ticarethane aboneliği kendisi üzerine olan işyerinin 2002 yılının Nisan ayında dava dışı ...'a kiraladığını, kiracı tarafından tüketilen ve ödenmeyen elektrik bedellerinin tahsili amacıyla davalı kurum tarafından kendi aleyhine haksız olarak icra takipleri başlatıldığını, itirazlar süresinde yapılmadığından icra takiplerinin kesinleştiğini, takiplere konu borç nedeni ile taşınmaza 01/07/2009 tarihinden beri elektrik verilmediğini, elektriğin açılması talebinin davalı kurum tarafından reddedildiğini, taşınmaza elektrik enerjisi verilmemesinden dolayı kiraya veremediğini,

icra takipleri nedeni ile çalışmakta olduğu Belçika'dan birçok kez yurda dönmek ve icra dosyalarını takip etmek zorunda kaldığını, zararın artmasına davalının sebebiyet verdiğini öne sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalıya İzmir 4.İcra Müdürlüğü'nün 2004/7104 ve 2003/12002 sayılı dosyalarına konu edilen tutarda borçlu olmadığının tespitine, ayrıca 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 08.10.2012 tarih ve 2009/401 E. 2012/420 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine. Dairemizin 10.04.2014 tarih ve 2014/2876 E. 2014/5844 K. sayılı ilamı ile, "... Somut olayda; davacı, davalının elektrik abonesidir. Davalı kurum, 2003/5.dönem ile 2004/7.dönem arasındaki elektrik tüketim fatura bedellerinden oluşan alacağın tahsili amacıyla davacı aleyhine icra takipleri başlatmıştır.

Mahkemece, yargılama sırasında bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacı aboneliği sona erdirmediğinden sarf edilen elektrik tüketim bedelinden sorumlu olduğu açıklanmış olmasına rağmen, davacının sorumlu olduğu elektrik bedeli denetime elverişli bir şekilde hesaplanmamıştır. Davacı aboneliği iptal ettirmedikçe abonelik üzerinden tüketilen normal veya kaçak enerji bedelinden fiili kullanıcı ile birlikte

./.. -2-

davalı kuruma karşı müteselsilen sorumludur. Davalının 1 yılı aşkın bir süre elektrik tüketim bedeline esas faturaların ödenmemesine rağmen yönetmelik gereği elektriği kesmemesi davalı açısından müterafik kusur teşkil etse de bu kusur tüketilen enerji bedelinin aslından davacının beraatını gerektirmeyeceği gibi tüketim bedeli olan ana borçtan hukukî sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz. Olsa olsa davacının (normal tüketim bedeli dışında) gecikme zammı ve işleyecek yasal faizden kusur oranında indirim gerektirir. Aksine düşünce davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açar.

Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile dava konusu alacak döneminde yürürlükte bulunan tarifelerinin ilgili maddeleri uyarınca; davacının normal tüketim bedelinin aslından (ana borçtan) her halükarda sorumlu olduğu, Yönetmelik gereğince elektriğin kesilmesi gereken tarihin belirlenmesi bu tarihe kadar olan borcun tamamının hesap edilmesi, bu tarihten sonraki dönem için ise davalının elektriği kesmemesinin müterafik kusur teşkil edeceği ve bununda ancak davacı için gecikme zammı ve faizden indirim sağlayacağı nazara alınarak rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...'ün (müteveffa) elektrik abonesi olduğu, davalı kurum tarafından 2003/5.dönem ile 2004/7.dönem arasındaki elektrik tüketim fatura bedellerinden oluşan alacağın tahsili amacıyla davacı abone ... aleyhine İzmir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2003/12002 ve 2004/7404 esas sayılı dosyaları ile icra takipleri başlattığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yaptırılan bilirkişi incelenmesi sonucu düzenlenen 03.11.2014 tarihli ana rapor ile 19.02.2015 tarihli ek raporda; davacı abonenin takip konusu fatura borçlarından sorumlu olduğu ancak davalı kurumun da uzun süre ödenmeyen borç nedeni ile enerjiyi kesmeyip enerji kullanımına izin verdiği gerekçesi ile kusurlu olduğu,

buna göre tarafların dava konusu borçtan %50 oranında sorumlu tutulmaları gerektiği, enerjinin kesilmesi gereken tarihe göre yapılan borç hesaplamaya göre, İzmir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2003/12002 esas sayılı dosyasında asıl alacak ve dava tarihine kadar hesaplanan gecikme zammı ve KDV ile birlikte toplam borcun 3.206,35 TL, İzmir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2004/7404 esas sayılı dosyasında ise 8.359,67 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece iş bu rapor esas alınmak sureti ile davacının takip konusu borçtan sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Ne var ki, eldeki davada davacının talebi, icra takibine konu fatura borçlarından sorumlu olmadığının tespitine yönelik olup, mahkemece davacının sorumlu tutulabileceği borç miktarının takip tarihi itibari ile belirlenmesi gerekirken, dava tarihi itibari ile hesaplanan borç miktar esas alınarak uyuşmazlığın çözümü doğru görülmemiştir.

./..

-3-

O halde mahkemece, dosyanın konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdi edilerek, bilirkişiden dava konusu elektrik faturalarına ilişkin olarak davacının sorumlu olduğu borç miktarının, davacının ödeme iddiaları da dikkate alınarak, tüm ferileri ile birlikte takip tarihine göre saptanması için, taraf ve yargıtay denetimine elverişli rapor aınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.