Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5347 K.2019/80

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı tarafından gönderilen 25/11/2014 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği bildirilerek kiralananın tahliye ve teslim edilmesinin ihtar edildiğini ancak ihtarnamenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini, davalının usulüne uygun tebligat yapmadan ve kira sözleşmesini usulüne uygun feshetmeden taşınmazın tahliyesi işlemlerine başladığını fakat usulsüz tebligat ile sözleşmenin feshedilmesinin mümkün olmadığını belirterek kira sözleşmesinin devam ettiğinin, kiracı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, dava konusu taşınmazın 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiraya verildiğini,

kira sözleşmesi sona ermesine rağmen davacının taşınmazı tahliye etmeyerek işgalci durumuna düştüğünü belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tahliye talebinin kira sözleşmesinin bitiminden en az 15 gün önce yapıldığı, kiralananın kira sözleşmesinin devam etmeyeceğine ilişkin noter ihtarnamesinin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle Belediyeye, 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdarelerine, 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında ve son olarak 21.03.2018 tarihli ve 7103 sayılı kanunun 26. Maddesiyle 2886 sayılı kanunun 75/1-ilk cüm.

Maddesinde yapılan değişiklikle de " özel bütçeli idarelerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar " ibaresi eklenerek, özel bütçeli idarelerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar içinde uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır.

Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.Hazine, Özel Bütçeli İdareler, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler.

Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.Somut olayda; dava konusu taşınmaz ilk olarak 21/05/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı ... 'a 2886 sayılı Yasa kapsamında ihale ile kiraya verilmiş olup, dava dışı kiracı ...'ın kiralananı devretmek istediğini, davacının ise kiralananı devralmak istediğini bildirmeleri üzerine,

23/12/2009 tarihli encümen kararı ile kiralananın davacıya devir işlemlerinin yapılmasına karar verilmiş ve davacı ile 23/11/2009 başlangıç tarihli, 31/12/2009 bitiş tarihli kira sözleşmesi düzenlenmiştir.

Dava konusu kiralanan 2886 sayılı Yasa hükümleri gereğince kiraya verilmiş olup encümenin devir kararına istinaden davacı ile yapılan sözleşme önceki sözleşmenin devamı niteliğinde olup 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince kira sözleşmesinin süre bitiminde sona ereceği ve kiracının fuzuli şagil durumuna düşeceğini kabul etmek gerekir.

Bu nedenle davacının kiracılık sıfatı sona erdiğinden bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de sonucu itibariyle karar redde ilişkin olduğundan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.