Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8385 K.2018/7378

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; kiracı olduğu taşınmazda 06.03.2013 tarihinde yangın çıktığını, evde hasar oluştuğunu, davalının isteği ile taşınmazda tadilat yaptığını, 9.135 TL masraf yaptığını ancak davalının yapılan masrafların kiradan mahsubunu kabul etmediğni, icra takibi başlattığını ileri sürerek, kiralalana yapılan 9.135 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının kafasına göre tadilat yaptığını, taşınmazda oturmaya devam ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının çıkan yangın nedeniyle kusurlu olduğu, bazı kurumlardan yardım alarak zararını giderdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazda 06.03.2013 tarihinde yangın çıktığı, kiralananın hasar gördüğü ve davacı kiracının sigorta kapsamında 11.807 TL tahsil ettiği, valilik ve belediyeden yardım aldığı anlaşılmaktadır.

Davacı kiracının taşınmazı tahliye edip etmediği üzerinde durulmamıştır. Mahkemece kiralanan taşınmazın tahliye edilip edilmediği araştırılarak, kiralananın tahliye edilmemiş olması halinde davacı kiracının davalıdan talepte bulunamayacağının gözetilmesi, kiralanaın tahliye edilmiş olması durumunda ise; mahkemece yangın raporuna dayanarak kusur yönünden itfaiye raporu ile yetinilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece davacının talep ettiği tadilatların ve zararın ne olduğu açıklattırılarak, davacının valilik ve belediyeden hangi zararlarına karşılık yardım aldığı, sigorta kapsamında ödenen paranın bu zararı kapsayıp kapsamadığı araştırılarak, uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak davacı kiracının kusuru tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.