Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2019/1123 K.2019/8047

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı şirket bünyesinde çalışmaya başladıktan sonra 01/02/2011 tarihinde araç kiralama protokolü imzalayarak aracını davalı şirketin işlerinde kullanmaya başladığını, araç kira alacağının 2 ay boyunca kendisine ödenmediğini, ayrıca aracında işi esnasında oluşan zarar ve ziyanın da davalı şirketten talep edildiği halde taleplerinin geri çevrildiğini, aracın tamiri için 14.955,00 TL ödeme yaptığını beyanla, araç kira alacağı ve araç tamir masraflarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; öncelikle davaya bakmakla görevli mahkemenin İş mahkemesi olmadığını, ilk 3 ayın kira bedelinin davacıya peşin ödendiğini, aracın her türlü bakımını sağladığını, ancak araç motorunun yanmasının davacının aracı özensiz kullanmasından dolayı meydana geldiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

İstanbul Anadolu 4. İş (eski Kadıköy 2. İş Mahkemesi) Mahkemesinin davanın kabulüne yönelik kararı, davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2013/8164 esas, 2014/7396 karar sayılı, 08.04.2014 günlü ilamı ile “...Bu halde, iş mahkemesinin davaya bakmaya görevli olmadığı nazara alınarak,

davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuş, İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesince Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, davalının temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2014/36070 esas, 2015/403 karar sayılı, 19.01.2015 günlü ilamı ile “...Mahkemece, uyuşmazlığın araç kiralanmasına ilişkin sözleşmeden kaynaklanması ve dava değeri gözetilerek Asliye Hukuk Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde Sulh Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğunun belirtilmesi hatalıdır.

Bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.” gerekçesi ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 20.Asliye Hukuk Mahkemesince ise; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince istinaf edilmiş; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince; ilk derece mahkemesi kararı için yapılan kanun yolu başvurusu temyiz kanun yoluna tabi olduğundan istinaf kanun yolu başvurusu ve davanın esası incelenmeden dosyanın HMK. geçici 3/1 maddesi gereğince Yargıtay'a temyiz incelemesi için gönderilmek üzere kararı veren mahkemeye iadesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 373/4 ve geçici 3. maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; İstanbul Anadolu 4. İş (eski Kadıköy 2. İş Mahkemesi) Mahkemesinin kararı hakkında bozma ve düzelterek onama kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli İstanbul Anadolu 20.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, İstanbul Anadolu 20.Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.