Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/5607 K.2021/5363

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı avukatın vekalet görevini gereği gibi yerine getirmeyip takipleri sürüncemede bırakması nedeniyle zarara uğradığını, işin başında 10.000 DM verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL alacak, 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat ve 20.000 TL munzam zarar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, masraf ve vekalet ücreti olarak 3.800 TL aldığını, takipleri başlattığını ancak borçlunun adresinin tespit edilemediğini, ilan için masraf talep ettiğini, davacının masraflar için ödeme yapmadığını bu nedenle istifa ettiğini, takibin sürüncemede kalmasında davacının kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk kararın Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin12.11.2015 tarihli 2014/323e. 2015/33022k. Sayılı ilamıyla üzerine aldığı işi başlatan avukatın masrafları aldığının kabulü gerekeceği, icra dosyasının üç kez işlemden kaldırılmış olmasının davalının özen borcuna aykırı davrandığı anlamına gelip bu husus göz önüne alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasından sonra bozmaya uyularak davacının maddi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 1.566,47 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine davacının manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş hüküm davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2019 yılı AAÜT 13.maddesi ve tarifenin üçüncü kısmı gereği davacının manevi tazminat dışında kalan talepleri yönünden davalı lehine reddedilen tutar üzerinden 4.577,74 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmün altıncı bendinde davalı lehine 5.677,69 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı sebebi ise de bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK' nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir

.3-5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK 'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2019 tarihinden itibaren 3.200TL'ye çıkartılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 gün 2005/13-32 esas ve 2005/85 sayılı kararı da gözetilerek, davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 3.200 TL'yi geçmediğinden HUMK' nın 52/9 sayılı Yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.