Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/516 K.2021/4453

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarındaki 15.03.2015 tarihli sözleşme gereğince iki ayrı taşınmazdaki davalıya ait 625/1417 oranındaki hisseyi 900.000 TL karşılığında satın aldığını, satış bedelinin 100.000 TL'lik kısmını kapora bedeli olmak üzere 20/03/2018 tarihinde ödediğini, 300.000 TL'yi 24/03/2018 tarihinde ödediğini, geri kalan 500.000 TL'nin ise 10/07/2018 tarihinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, satış bedelinden toplam 400.000 TL ödenmiş olmasına rağmen davalının tapu kaydının devri işlemini yerine getirmediğini, bununla birlikte taşınmazdaki hissesini üçüncü kişilere sattığını,

davalıya ödenen 400.000 TL ve 100.000 TL cayma bedelini iade etmesi için ihtarda bulunulduğunu, ancak davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine icra takibine başvurulduğunu, davalı borçlunun icra takibine itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek, davalının icra takibine yapmış olduğu itirazının iptaline, takibin devamına, %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taraflar arasında düzenlenen 15/03/2015 tarihli sözleşme ile iki ayrı taşınmazdaki 625/1417 hissesinin davacıya satışına ilişkin anlaşma yapıldığını, ancak davacı tarafça protokolde belirlenen sürelerde taksitlerin ödenmediğini, süresinde ödeme yapılmaz ise sözleşmenin feshedileceğinin ihtar ile bildirildiğini, sözleşmede belirtilen 100.000 TL kapora ve 300.000 TL ödemenin davacıya kefil olan dava dışı ... tarafından yapıldığını, davacının haricen taşınmazların devrinin ...'a yapılmasını kabul ettiğini, davacının yaptığı herhangi bir ödeme olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, icra takibinin 400.000 TL üzerinden devamına, davacı tarafın faiz talebi olmadığından faize hükmedilmesine yer olmadığına, dava konusu alacağın %20 si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen kararların ve ayrıca taraflara yüklenen borç ve hakların açıkça, kuşku ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği gibi herhangi bir belgeye, bu arada dava dilekçesine, bilirkişi raporuna ve hatta bozmayla ortadan kalkan önceki hükme veya bir başka karara atıfla hüküm kurulması mümkün değildir. Bu hususlar, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Buna göre, Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması zorunludur.

Somut olayda; davacının, dava dilekçesinde faiz talebi bulunmamasına rağmen, talep edilmeyen ve çekişmeli olmayan bir hususa ilişkin olarak Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulmuş olması hükmün infazı sırasında tereddüt oluşturabilecek nitelikte olup hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.